غم بود و نور آبی مهتاب نیمه شب

می کرد بر شمار پریزادگان مزید

در پیش دیده ، منظره ی دخمه های مرگ

دل را ز قصه های پر از غصه ام گزید

وان بقعه ها که در دل ظلمت مکان گزید

وان مرغ شب که سر زد ازو ناله ی فنا

اینجا سکوت و خاطره ها خفته بود و باد