در دود شب توهم و رویا دمیده بود

وان بقعه ها که در دل ظلمت مکان گزید

وان مرغ شب که سر زد ازو ناله ی فنا

اینجا سکوت و خاطره ها خفته بود و باد

کم کم ذهن ز خنده تهی کرده بود ماه

غمگین ، در آسمان کبود آرمیده بود

اندام بیشه در شمد نرم ماهتاب