غمگین ، در آسمان کبود آرمیده بود

اینجا سکوت و خاطره ها خفته بود و باد

در دود شب توهم و رویا دمیده بود

کم کم ذهن ز خنده تهی کرده بود ماه

اندام بیشه در شمد نرم ماهتاب

چون زخمیان پیر ، به بستر لمیده بود

در پای چشمه ای که مه اید در آن به رقص