یا راهبان پیر چو گرم دعا شدند

در خلوت و سکوت ، همه دف زدند و نای

یا رهزنان بیشه نشین ، های و هو کنان

مهمیز ها زدند بر اسبان بادپای

آوازشان به گریه در آمیخت هایهای

ناگه درین خیال ، شدم خیره بر قفا

از آخرین مزار ، صدایی خفیف و خشک