از آخرین مزار ، صدایی خفیف و خشک

یا راهبان پیر چو گرم دعا شدند

آوازشان به گریه در آمیخت هایهای

ناگه درین خیال ، شدم خیره بر قفا

آمد به گوش و معجزه ای قبر را گشاد

اندام خالی شبحی ، لاغر و مخوف

تا نیمه شد عیان و در آن دخمه ایستاد