اندام خالی شبحی ، لاغر و مخوف

ناگه درین خیال ، شدم خیره بر قفا

از آخرین مزار ، صدایی خفیف و خشک

آمد به گوش و معجزه ای قبر را گشاد

تا نیمه شد عیان و در آن دخمه ایستاد

پیراهنش سپید چو مهتاب نیمه شب

در تیرگی به موج زدن در مسیر باد