من خیره ماندم از اثر این دو ماجرا

آهی کشید و پرده ی صبرش دریده شد

آغاز گریه کرد و چنان شد که از نخست

گویی برای آه و فغان آفریده شد

ده ، همچو خفته ای که ز خواب سحر پرد

چشمی گشود و خورد به آهستگی تکان

شب مرده بود و نور سپید ستاره ها