چو کندوییست بر پهلو فتاده

سگان نر برآرند از جگر بانگ

به پاسخگویی سگ های ماده

نمای قریه در تاریکی شب

به طاق کلبه هایش پرتو ماه

تو گویی طاقه ی دیبا گشاده

به چشم اید رخ دهقان پیری