سیاهی می زدود و سایه می روفت

فروغ ماه ، از لای درختان

زمین و سایه ها را خال می کوفت

چو بر دیوارهای کوچه می تافت

هوا از بسکه روشن بود و شفاف

نمی آسود ماه از رهنوردی