نیمه شب آنگه که دختران پریزاد

در دل خاموش شب به یاد من آرد

بهت و سکوت جهان بی خبری را

آب ، ز سرچشمه های گمشده آرند

زیر نگاه ستارگان فروزان

بر لب هم ، بوسه های عاطفه بارند