روی گیاهان نو دمیده نشیند

بر لب هم ، بوسه های عاطفه بارند

نیمه شب آنگه که اشک ماه و ستاره

در دل آن قطره ها ز روشنی ماه

برق لطیفی چو برق دیده نشیند