آتش جاوید روزگار جوانی

آه چه شب ها که در شکنجه ی حرمان

پنجه به دل می زد اشتیاق نهانی

در دلم از حسرت گذشته به پا بود

آه چه شب ها که امتداد نگاهم

دایره می زد در آسمان شبانگاه