غرقه به خون می شد از درازی آن راه

آه چه شب ها که امتداد نگاهم

دایره می زد در آسمان شبانگاه

عاقبت این چشم انتظار کشیده

آه چه شب ها که کارگاه وجودم

سربه سر کنده می شد از غم انبوه