نای شبان می نواخت نغمه ی اندوه

آه چه شب ها که کارگاه وجودم

سربه سر کنده می شد از غم انبوه

جغد حزین می سرود نوحه ی ماتم

آه چه شب ها که با ترانه ی ساعت

رقص زمان بود و لحظه ها و دقایق