بیشه در هم می کشید از خشم ، ابرو

روح ناپیدای شب در بیشه زاران

گاه پاورچین و گاهی پر هیاهو

سایه ها را می دوانید از پی هم

برق می زد دیدگان اهرمن ها

خاربن ها ، خیره بر تاریکی شب

با هزاران چشم مرموز و خیالی