شب پریشان از غم تنهایی خود

برق می زد دیدگان اهرمن ها

خاربن ها ، خیره بر تاریکی شب

با هزاران چشم مرموز و خیالی

ناله می زد در نیستان های خالی

تا نسیمی سر کند آهسته آوا

باد عابر ، در سیاهیی سوت می زد