رهروان را با سرانگشتان شمرده

باد عابر ، در سیاهیی سوت می زد

نغمه ها در سوت او در هم فشرده

همچو دزدان با علامت ها سخنگو

عابران از وحشت دزدان ، به نجوا

چشمه می خندید و ذرات ستاره

در دهانش همچو پولک های ماهی