نقطه ها می ساختند از روشنایی

می گرفت از دست شب جامی گوارا

طبل کوبان ، زنگیان آدمی کش

با هزاران چشم سرخ شعله افکن

در فضا چون برق مشعل های روشن

یا چو آتشپاره در دود صحرا

تکدرختی می سرود از شادمانی