باد می زد بر درختان تازیانه

تکدرختی می سرود از شادمانی

زیر لب ، افسانه های عاشقانه

در میان حلقه ی تنگ چناران

چشمه گریان می شد از هول تماشا

در مسیر باد خواب آلوده ی شب

برگ ها پر می زدند از شاخساران