چشمی که با نگاه سخن می گفت

وان قطره های اشک شبانگاهی

از دل نمی زدود گناهش را

افسانه های روز جدایی داشت

چون غنچه ی کبود سحرگاهی

از خواب ناز ، دیده گشایی داشت