چشمم چه اشک ها که به دامن ریخت

وان عشق دلفریب خدایی را

چونان که رفته بود ، فراز آرم

تا با نگاه دوست ، سخن گوید

وز دل ، غبار تیره ی حرمان را

با قطره های اشک فرو شوید