اما نگاه غمزده اش می گفت

وز دل ، غبار تیره ی حرمان را

با قطره های اشک فرو شوید

بنگر که آنچه رفت ، هویدا نیست

بر گور خاطرات فرومرده

نوری ز شمع سوخته پیدا نیست