شاید که یار گمشده باز اید

وز آتشی که روشنی دل بود

بار دگر ، شراره برانگیزم

وان ماجرای رفته ز سر گیرد

تا ناله های وحشت و نومیدی

در سینه ام طنین دگر گیرد