گفتی هراس مرگ بر او چیرگی گرفت

چون پرده ای که رنگ بر آن می دود به خشم

گیتی پر از غبار شد و تیرگی گرفت

یک لحظه ، هر چه بود خموشی گزید و مرد

تنها دو چشم سرخ ، دو چشمی که می گداخت

نزدیک شد ، گداخته شد ، شعله برکشید