اول ، دونقظه بود که درتیرگی شکفت

تنها دو چشم سرخ ، دو چشمی که می گداخت

نزدیک شد ، گداخته شد ، شعله برکشید

وانگه ، دو نور سرخ از آن هر دو سر کشید

گفتی ز چشم مرگ ، زمان ، قطره قطره ریخت