گفتی ز چشم مرگ ، زمان ، قطره قطره ریخت

اول ، دونقظه بود که درتیرگی شکفت

وانگه ، دو نور سرخ از آن هر دو سر کشید

در قطره های دمبدمش ، زندگی فسرد

در نور آن دو چشم که لرزید و خیره ماند

باز آن دو دست سرد ، گریبان من فشرد