خاموش و پر خروش

در هر کجا که می گذرد سایه ی حیات

سرمست و پر نشاط

آن پیک ناشناخته می خواندم به گوش

کانجا که مرد می سترد نام سرنوشت

و آنجا که کار می شکند پشت بندگی

رو کن به سوی عشق