به رقص آرم چو موجی خرمن زرد

بلغزم در نشیب دره ی ژرف

به بوی صبح چون خورشید مرداد

چو بادی خوشه ها گیرم در آغوش

روم پای تهی در کشتزاران

بنوشم عطر جنگل های خاموش