چو لغزد در سکوت جاودانی

سرایم با غریو آبشاران

شبانگاهان ، سرودی آسمانی

نهم دل بر طنین نغمه ی خویش

شوم مهتاب و پر گیرم شبانگاه

بر آن دریای ژرف آسمان رنگ