ملال تلخ سفر می نشاندم از می عشق

گر از دیار خدایان آسمان بودم

ز تنگنای شبم لحظه ای رهایی بود

اگر نگاه ترا با من آشنایی بود

چه شام ها که سر آمد چه روزها که گذشت