امید گمشده چون کاروان رسید و گذشت

به یاد آن همه شب ها و روزها که گریخت

مرا به دفتر دل ، نقش یادگاری ماند

ز کاروان گریزان او ، غباری ماند

چو روز شب که دو اسبان کاروان بودند