اگرچه عمر مرا ، شمع نیمه جان بودی

چو روز شب که دو اسبان کاروان بودند

تو نیز ، قافله سالار کاروان بودی

چراغ عمر تو ، هر جا که هست ، روشن باد

ستارگان همه دانند و آسمان ها نیز

که هر چه بود ، مرا آرزوی فردا بود