سرود غم خویش در گوش هامون

به جز ناله هایی پر از خشم و نفرت

به جز دوزخی واژگون و دگرگون

به جز تندبادی که آهسته خواند

به جز انتقامی چنین تلخ و نارس

بگو با من ای دل ، چه ماندست با کس ؟

شما ای امیران ، شما ای بزرگان