خدایان گشودند بر من دری را

ز هم بگسلد آسمان های آبی

فرود اید این گنبد ماهتابی

شگفتا ! درین شامگاهان وحشت

از آن در ، نگه کردم آهسته در شب

به هر گوشه دیدم تن بی سری را

شما ای همه سرزمین های گیتی