کز آن سپاهیان دلاور نشانه نیست

آنان به زیر خاک سیه خفته اند و ، مرگ

جز پاسبان این افق بیکرانه نیست

این ابرها که می گذرند از کنار کوه

وان تک درخت پیر که می لرزد از هراس

گریند ، چون تنوره کشد سرخی شفق