رفتی ، چنانکه کس نشد آگه ز رفتنت

من چون غباری از دل شب های بی امید

برخاستم که خوش بنشینم به دامنت

آواره بخت من ! که تو چون نوعروس باد

شب ها گریختند و ، تو چون یادهای دور

هر لحظه از گذشته ی من دورتر شدی