شب ها گریختند و ، تو چون یادهای دور

آواره بخت من ! که تو چون نوعروس باد

رفتی ، چنانکه کس نشد آگه ز رفتنت

هر لحظه از گذشته ی من دورتر شدی

با آنچه رفته بود و نیامد دوباره باز

در سرزمین خاطر من ، همسفر شدی