نهاد از دست کار سوختن را

به رقص سایه روشن دوختم چشم

که از غم وارهانم خویشتن را

ولی شمع از نسیم نیمه شب مرد

چو پر شد جام چشمم از می خواب

صدای ساعت بیدار برخاست