تا صبح را سلام دهیم از مناره ها

مانی به انتظار که از بام آسمان

پاشند بر تو پولک و نقل ستاره ها

آنگه ، من از دیار خود ایم به دیدنت

پندارم ای ونیز که می بینمت هنوز

از روی بام های سفالین سرخ فام

یاد آورم که در تو بگذشتست چون نسیم