یاد آورم که در تو بگذشتست چون نسیم

تا صبح را سلام دهیم از مناره ها

پندارم ای ونیز که می بینمت هنوز

از روی بام های سفالین سرخ فام

آن روزهای گمشده ی بی نشان و نام

بر قبه های آبی و بر بام های سرخ

بر آبهای روشن دریای نیلگون