بر قبه های آبی و بر بام های سرخ

از روی بام های سفالین سرخ فام

یاد آورم که در تو بگذشتست چون نسیم

آن روزهای گمشده ی بی نشان و نام

بر آبهای روشن دریای نیلگون

بر آن جزیره های تک افتاده ی کبود

بر یادگارهای پرکنده ی قرون