بر زنگ ها که می شکند

بر آن جزیره های تک افتاده ی کبود

بر یادگارهای پرکنده ی قرون

بر برج های زنگ که از آهن است و سنگ

دنگ دنگ دنگ

بر خنده های ریز و درخشان موج ها

بر چتر آفتابی خورشید رنگ رنگ