در دامن نسیم گریزنده ریختند

اینک ، در آرزوی تو ، ای شهر نوعروس

آن روزها که در پی شب ها گریختند

آنها که چون شکوفه ی گیلاس های سرخ

یک یک فرا رسند ، نواخوان و پایکوب

با تاج شهریاری خورشید بی غروب