در چشم او هزار نوازش به خواب بود

او را شناختم

او ، شعله ی پریده ی یک آفتاب بود

چشمی به رنگ آبی سیر غروب داشت

او را شناختم

از نسل ماه بود

اندامش از نوازش مهتابهای دور