رنگی به رنگ صبح بلورین ، سپید داشت

او را شناختم

از نسل ماه بود

اندامش از نوازش مهتابهای دور

زلفش چو دود مشکی شب ها ، سیاه بود

او را در آن نگاه نخستین شناختم

اما نگاه منتظرم بی جواب ماند