چشمان نیم خفته ی تو چون صدف شکفت

رخسار پرده آن همه چشم گشاده داشت

من همچو موجی آمدم و خواندمت به رقص

اما تو چون حباب ، سراپا شدی نگاه

اشکی در آن نشست ز اندیشه ی گناه

گفتم : نگاه کن این در گشوده شد

این در که پلک چشم تو باشد ، گشوده شد