در باز شد خموش و ، تو بی هیچ گفتگو

این در که پلک چشم تو باشد ، گشوده شد

حرفم ز بیم پرده دری ناتمام ماند

می ماند و جام ماند

آرام و پر غرور ، به سویش روان شدی

چون یونسی که در دل ماهی فروخزید

بار دگر ، به جام شرابم نهان شدی