بار دگر ، به جام شرابم نهان شدی

در باز شد خموش و ، تو بی هیچ گفتگو

آرام و پر غرور ، به سویش روان شدی

چون یونسی که در دل ماهی فروخزید

اینک تو رفته ای

افسوس ، با تو رفت مرا آنچه مانده بود

افسوس ، با تو رفت