شعری که نعره است و نهیب است و شیون است

شعری که چون نگاه ، نگنجد به قالبی

شعری که چون سکوت ، فرومانده بر لبی

شعری که شوق زندگی و بیم مردن است

شعری کهچون غرور ، بلند است و سرکش است

شعری که آتش است

شعریست در دلم