برونم کی خبر داد از درونم

بر این چنگی که نام زندگی داشت

سرودم را کسی ننواخت ، ننواخت

که آن خاموش و این آتشفشان بود

نقابی داشتم بر چهره ، آرام

که در پشتش چه طوفان ها نهان بود